من رو بخشیدی! می دونم که من بخشیدی! اینو با تک تک سلول هام احساس می کنم. دیگه به خاطر گناهی که کردم نه تنها شرمنده نیستم،  کمی هم ته دلم خوشحالم! نه به خاطر اینکه گناهکارم؛ به خاطر اینکه این گناه یه رازه بین من و تو! که هر وقت بهش فکر می کنم، عجز خودمو به یاد میارم و بخشش تو رو! محبت تو رو! و اینکه هنوز از من نا امید نشدی!

 این گناه منو عاشق تر کرده، حالا خیلی بیشتر عاشق توام؛ خیلی خیلی بیشتر!

نوشته شده توسط ناهید در پنجشنبه بیست و دوم اسفند 1387 |